Geraakt in je hart

Verhalen van Jip en Janneke… Mijn eigen moeder las me vroeger al voor uit deze boekjes. We hadden ook de cassettebandjes met de gesproken verhalen en liedjes. Mooie en fijne herinneringen.
Bij de geboorte van Flo kreeg zij het ‘Winterboek’ van Jip en Janneke. En ook Flo vindt dit mooie verhaaltjes. Misschien ook wel enigszins beïnvloed door de krentjes en haar favoriete regenlaarsjes van Jip en Janneke ;-).

Bij het voorlezen aan Flo kwam het verhaaltje Wolbol. Over een lieve oma die breit. Een lieve oma die kindjes blij maakt. Met kopjes thee en een stukje cake erbij. Met heerlijke gebreide truien en sokjes voor de pop. “Oma Meijel’, zegt Flo tegen mij. Ik stop met voorlezen en kijk haar aan. “Oma Meijel Breit’, zegt ze nog een keer en ze lacht. Haar opmerking raakt me midden in mijn hart.
Flo heeft mijn moeder, Oma Meijel, niet gekend. Ik vertel natuurlijk wel over haar. Ik laat haar foto’s zien van Opa en Oma Meijel. Maar ik weet niet wat er bij Flo binnenkomt en hoe zij dit ziet.
Maar deze opmerking over de lieve oma met thee, cake en breien, legt voor haar de link naar mijn moeder. En dat maakt me blij en geeft me een warm gevoel van binnen.

Het zijn vaak de kleine dingen die gebeuren die je raken. Een liedje, een geur een opmerking. En opeens is degene die je zo mist, zo dichtbij…

 

8 gedachten over “Geraakt in je hart

  1. Wat een mooi beeld heeft Flo van zijn lieve oma! Fijn dat ze op deze manier altijd dichtbij blijven.. ❤️

  2. Heel mooi ben er door geroerd.Las net je interview in de garden kroniek en kreeg kippenvel Ga door met je geweldige werk.Ik wilde dat ik kon breien dan deed ik mee. Met vriendelijke groeten Marijke

  3. Met ontroering heb ik het stuk over jou gelezen in het Yarden Magazine.
    Een prachtig project ben je gestart en ik wens je toe dat dit een blijvend succes is; voor alle ouders met kinderen in het ziekenhuis en voor jou.

  4. Door het lezen van jouw verhaal in het blad van Yarden, kwam ik op jouw website, ik ga zeker iets bestellen als er een baby geboren wordt! Een heel mooi initiatief en wat een ontroerend verhaal…..

    Ik moest aan het volgende denken ….. mijn zoontje was nog erg jong toen zijn oma overleed en naar aanleiding van een droom van hem, schreef ik die week een klein gedichtje !

    Oma laat mij de sterren zien
    en we wandelen langs de zee
    Oma houdt mijn handje vast
    en zij heeft snoepjes mee

    Als ik mijn oogjes open doe
    dan is zij zomaar weg
    Was een droom zegt mamma
    maar het was mijn oma echt

    Wie weet ontmoet Flo jouw moeder, haar lieve oma ook eens in haar dromen ….

    Liefs en succes met Oma Meijel breit.

Gesloten voor reacties.