Aan het woord: Oma Marjan

“Als ik niet kan slapen sta ik op en ga ik breien.”

Nee, familie van de politieke Marijnissen uit Oss is ze niet, maar een link is er wel. “Ik was kapster en deed de haren van de moeder van Jan en de oma van Lilian altijd. Dus we kennen elkaar.” Aan het woord is Marjan Marijnissen, 71 jaar en breister van gemiddeld zes paar slofjes per week voor Stichting Oma Meijel Breit.

“Nu heb ik vandaag mijn voorraad slofjes ingeleverd en moet ik nog beginnen aan mijn nieuwe opdracht: een dekentje. Dus ik heb even niks liggen”, vertelt Marjan Marijnissen. Ze woont in Heesch maar komt oorspronkelijk uit Tilburg. “Mijn man kreeg een baan bij ABN in Oss en zodoende zijn we in 1981 met onze twee zoons van 5 en 7 in Heesch gaan wonen. Het was wel erg wennen in het begin, maar nu wil ik er niet meer weg.”

Breien is haar grootste hobby. Handwerken deed ze vroeger thuis als jong meisje al. “Ik kom uit een groot gezin, we waren met negen kinderen. Van vader moesten we altijd bezig zijn. Als we zaten te niksen zei hij: ‘mama heeft vast wel wat te doen’. Ik was vooral aan het haken thuis. Later heb ik geboortetegels geborduurd voor mijn twee zonen en vier kleinkinderen. Ook hou ik van naaien, vooral dingen vermaken. En breien, dat deed ik altijd al maar nog veel meer nadat ik was gestopt met werken als kapster. We zijn een paar keer naar Zuid-Afrika geweest en dan nam ik een extra koffer met gebreide kleertjes mee. Geen slofjes, dat was nieuw voor me, maar truitjes en vestjes. De kleinkinderen wilden mijn breisels niet aan”, lacht ze.

Oma Marjan

Toen ze kort na de start van Oma Meijel Breit erover las in een krantje, is Marjan Marijnissen op een woensdag naar Depot in Heesch gegaan om te informeren of ze nog breisters konden gebruiken. “Het verhaal erachter vond ik indrukwekkend, ik heb grote bewondering voor Moniek. Ik heb wat met baby’s. Ik kan geen babywagen voorbij lopen of ik moet erin kijken. We hadden zelf drie doodgeboren kindjes voordat onze twee zonen zijn geboren, dus vind ik het extra mooi om dit te doen voor kindjes met een iets minder goede start.” Gelukkig voor Marjan waren er nog brei-oma’s nodig. Nu gaat ze elke twee weken naar het breicafé bij Depot waar zo’n twintig dames die breien voor het goede doel gezellig samenkomen. “Die woensdag is heilig, dan spreek ik absoluut geen andere dingen af. Breien is verslavend, maar ook rustgevend. Het geeft me tijd om na te denken. Als ik niet kan slapen sta ik op en ga ik breien.”

De acht knotten oud-groen garen worden erbij gepakt en oma Marjan zet 185 steken op voor haar eerste dekentje voor Oma Meijel Breit. Ze moeten allemaal op en dan is het klaar, weet ze.

 

Tekst en foto: Lean Hodselmans